De tv-serie De Oorlog is afgelopen, Reacties is gesloten.

Belangrijk onderwerp waarbij toch het een en ander vergeten is. Bijvoorbeeld de motivatie van de stakers, niet de communisten die het pamflet rondeelde maar de stakers zelf, voor hun had de reden om mee te doen zelden iets met politiek te maken en al helemaal niet met het Communisme, het was woede en machteloosheid tegenover de Duitse wandaden. Een ander bekend fabeltje is dat er meer mensen bij de Waffen SS als vrijwilliger zaten dan in het Verzet. De Waffen SS had min of meer 22.000 leden, het verzet vele duizenden. Het professionele (fulltime vaak gewapende) verzet had aan het einde van de oorlog ongeveer 40.000 leden maar veel meer Nederlanders pleegden Verzetsdaden op allerlei verschillende manieren. Denk alleen al aan de ruim 300.000 onderduikers in Nederland, onderduiken was ook een verzetsdaad maar zelfs als je dat niet meetelt werden deze onderduikers door heel veel mensen geholpen. Zelfs de koeriersters telt men niet altijd mee als het om cijfers gaat rondom dit gebied terwijl zonder hen het verzet bijna volkomen tot stilstand was komen te staan. Misschien rekenen wij sommige daden niet mee, vinden we ze niet belangrijk genoeg. Fantastisch die fragmenten uit 'Zes jaren', bedankt daarvoor. De Unie werd door velen als anti NSB gezien, ook al was ze dit misschien niet direct. Velen stemde op de Unie omdat men dacht er zo voor te kunnen zorgen dat er geen NSB regering kwam. "De meeste Nederlanders hielden zich op de vlakte." vind ik een erg onduidelijke beschrijving, het suggereert bijna de 'mythe van de passiviteit' waarmee voormalig RIOD directeur de heer Schulten al eens de vloer mee aanveegde. Technisch klopt de zin wel maar er komt een soort van 'de meest mensen interesseerden zich niet voor wat er speelde en hielden zich afzijdig' uit naar voren en dat klopt weer niet. 'Men koos nergens voor' neemt niet weg dat het overgrote deel van deze Nederlanders wel een mening hadden, wel partij kozen en niet neutraal waren. Folmer heeft zich goed kunnen verdedigen, de vraag is natuurlijk wel of hij niets zag of niets heeft willen zien. Zelfs in Duitsland hebben gewone burgers de verhalen uit het Oosten gehoord. Overigens is 'niet willen zien' een heel begrijpelijk iets. Het Verzet kwam vind ik te weinig aan bod daarbij kun je eigenlijk geen aflevering maken over het verzet zonder een interview met bijvoorbeeld Truus Menger en haar zus Freddie Versteegen of in ieder geval met vermelding van deze zussen en natuurlijk Hannie Schaft. Daarbij kunnen in een gesprek onderwerpen als, en de motivatie achter sabotage, koerierswerk, jodenhulp, liquidaties, etc, etc, aan bod komen. Deze mis ik eigenlijk nog. Het verzet in al zijn facetten kwam naar mijn idee niet echt naar voren. Eigenlijk verdienen zowel Verzet als Verraad een eigen aflevering, er is te veel te vertellen over deze onderwerpen.

EERSTE STUDENTENSTAKING N.A.V. ONTSLAG JOODSE HOOGLERAREN – De eerste studentenstaking brak niet uit onder de Leidse studenten n.a.v. de protestrede van Prof. Cleveringa op dinsdag 26 nov. 1940, maar onder de Delftse studenten op zaterdag 23 nov. 1940, na een protestbijeenkomst afgesloten met een toespraak van de Delftse student Frans van Hasselt [H. Baudet, “De lange weg naar de Technische Universiteit” en R.P. Cleveringa en H. Drion, “26 november 1940 en de terugblik vijftig jaar later”].

Een redelijke aflevering 2 punten niet genoemd en dat zijn . In de nederlandse ss dienden ongeveer 40.000 jongeren dat is procentueel meer dan dat er toen in het verzet zaaten. 2 de punt het verzet LKP /Kp liqueerde ook foute politiemensen en Duitsers enz.. Jammer had makkelijk gekunt ook de aanslag op Seyffardt had genoemd moeten wordenen aandacht aanbesteed rest was aardig goed.

Hoe vrij was men in dat verwende Nederland toch tijdens de Duitse bezetting, eigenlijk nog. Men kon gewoon in de klas de NSB'ers en de bezetters voor vijanden, lafaards, landverraders uitmaken in de context van de les. In andere dorpen en steden waren de antisemitische incidenten ook minder talrijk dan in Amsterdam. E.e.a. moet ook met de bestaande etnische spanningen worden verklaard, die al decennia sluimerden. Wat een mooi citaat van prof. dr. Johannes Antonius James Barge (R.K.), die terecht opmerkte, dat het Duitse volk ook een samensmelting van West-Slavische, Keltische, Baltische, Germaanse, Joodse en Romeinse volkselementen was. De Joden zijn volgens zichzelf wel een volk, en niet alleen vanwege hun religie (volgens de talmoed). Er zijn inderdaad ook vele genetische invloeden op het joodse volk geweest, maar de hoofdstroom is wel semitisch-Palestijns, naast de Kaukasische influx n.a.v. het khanaat van de zgn. Khazaren die in de 8e eeuw n. Chr. het rabbijnse geloof aannamen. Wat betreft de NSB-aanhang: dat waren niet alleen mensen uit de middenklasse, maar ook ten dele arme arbeiders. De NSB had een Winterhulp en deed veel aan werk onder de verarmde arbeidersklasse. Het was een nationaalsocialistische partij, Socialistisch dus. Vooral de arbeiders in nog niet door de communisten overgenomen arbeiderswijken zijn voor de NSB vatbaar geweest. Overigens wat kleinburgerlijk, de anti-NSB-gevoelens van de Nederlandse passieve medeburgers tijdens de oorlog. Kleinburgerlijk en materialistisch. Een kruideniersvolk. Anton Mussert was ook deels zo, en helemaal geen opportunist of extremist zoals later gesteld. Irritant is het anachronistische spervuur dat de journalist op ex SS'er Folmer afvuurt. Jan Folmer diende in Wiking en Nibelungen, en dat waren gevechtseenheden, geen politiebataljon. Ik geloof dus wel degelijk wat hij verklaart. Ook geallieerden executeerden gijzelaars, iets wat nooit genoemd wordt. In Freudenstadt werden voor elke gedode Franse militair in apr 1945, tweehonderd Duitse burgers als gijzelaars gedood. De geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog is complex en nog lang niet uitgeschreven.

In Nederland stierven met name Nederlandse burgers bij voornamelijk geallieerde luchtaanvallen. De joodse Nederlanders door Duitse terreur. Weinigen in mei 1940 overigens. Ook stierven vele duizenden Nederlandse mannen in de rijen van de Waffen-SS, en nog eens vele duizenden meer als zusters voor het Duitse Rode Kruis aan het Oostfront, of als leden van de NSKK en andere nationaalsocialistische militaire organisaties. En denk eens aan de tienduizenden Nederlanders die wegens Duitse voorouders dienst moesten nemen in de Duitse Wehrmacht. De Nederlandsche Unie was wel degelijk als alternatief voor de NSB in het oog gesprongen. Dat linkse mensen in het verzet, onder wie mijn familieleden, dat niet goed en leuk vonden, omdat de Nederlandsche Unie wel zeer anti-communistisch was en het gevaar van het communisme inzag, is een ander verhaal. De meeste Nederlanders waren passief. Vooral de liberalen en Nederlands-hervormden waren zeer passief in de oorlog, veelal zelfs Deutschfreundlich. Dat is allemaal weggestopt, en ook Loe de Jong was geen diepgravend historicus, maar eerder een man die zijn mening i,p.v. feiten overbracht. Het verzet kwam in Nederland van Communisten, Calvinisten en Katholieken. De Communisten overigens pas echt na juni 1941. De Calvinisten veelal als Oranjegezinde Gereformeerden vanaf juli 1940 (Englandspiel etc.). Toch had je in alle groepen collaborateurs, passieven en verzetsmensen. Zelfs bij voormalige fascistengroepen zaten mensen die in het verzet gingen. Je had tot 1940 ook joodse NSB'ers, wat geen kip nog weet.

Van deze aflevering had ik meer verwacht. In deze aflevering ging het om keuzes maken, wat ik erg jammer vind is dat er weinig aandacht aan het verzet is besteed. Wanneer wordt er eens gesproken over de LO/LKP, dit is zo'n ontzettende belangrijke organisatie geweest wat zoveel heeft betekent voor de onderduikers. Laat zien wie Johannes Post was en wie mevrouw Kuipers- Rietberg is geweest i.p.v hetzelfde liedje in elke WOII documentaire te herhalen.

Afl. 3 vond ik teleurstellend, te veel anecdotes, verhaaltjes van individuen, te weinig echte geschiedenis, vrijwel geen echt nieuwe inzichten sinds De Jong, de presentator teveel in beeld zonder boodschap. Maar wat me echt stoort is de milde houding t.o.v. de Ned Unie, de Quay in het bijzonder, en dat meneer Run de gelegenheid krijgt zonder enig weerwoord te suggereren dat de Unie eigenlijk een anti-NSB beweging was waar hij zo te zien nog trots op is. Jammer dat de serie zoveel nadruk legt op wat allerlei individuen ervan vonden, en dagboeken, i.p.v. dat zij zelf als historici ons laten zien tot welke (nieuwe) conclusies zij na 60 jaar komen